art แม่ art ลูก ไปเรียน ART

อาทิตย์ที่แล้วมีโอกาสได้ไปเรียน art กันเป็นครั้งแรก โดยมีน้าๆ บอกว่า art กันขนาดนี้ ยังต้องไปเรียนอีกเหรอ!!! ( เออ ก็จริงของเค้านะ)

ต้องเกร็นก่อนเลยว่าปกติจิงจิงเป็นคนที่ไม่ชอบเปื้อนเล๊ยยยยย ทั้งๆที่เมื่อก่อนยังพอได้ เดี๋ยวนี้ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว สงสัยเป็นวัยของเค้ารึป่าวไม่รู้ ไม่สามารถสรุปได้ เพราะเห็นจีโน่ก็เคยไม่ชอบสกปรก คงประมาณช่วงอายุนี้แหละมั้ง แต่บางคนก็ไม่เป็นเลย รุ่นเดียวกับจิงจิงพอเห็นบ่อทรายเป็นวิ่งเข้าใส่ แต่สำหรับจิงจิง ได้แต่ยืนมองเพราะไม่อยากเปื้อนทราย ที่สนามเด็กเล่นที่ในหมู่บ้านเดี๋ยวนี้ไปแต่ที่เป็นสนามหญ้า ตรงมีเครื่องเล่นชิงช้า สไลด์เดอร์ พื้นเป็นบ่อทราย ไม่ไปเลยถ้าไปเล่นต้องอุ้มตลอดไม่ยอมลงเดินทั้งๆที่ใส่ทั้งถุงเท้าและรองเท้าผ้าหุ้มส้นแล้วนะ ยังไม่ยอมลงเลย (แบบ ไม่เอาเปื้อนขั้นสุดอ่ะ ระดับ 10 ได้)

เกร็นยาว.... เข้าเรื่อง
ไปเรียน art ตอนแรกเค้าให้ให้เลานปั้นพวกแป้งโดว์ อันนี้โอเค (ซ้อมมาจากบ้านแล้ว) เล่นได้ดี ต่อมานี่สิ อ้อ! ต้องบอกก่อนว่า class วันนี้เป็นเรื่อง black sheep ก็ให้ทำเกี่ยวกัยสีดำ และ แกะ และร้องเพลง bra bra black sheep , พอเล่นโดว์เสร็จ ก็มาทาสีดำกัน เอาลูกกลิ้งจุ่มสีแล้วมาทาให้ทั่วกระดาษ A3 จิงจิงตอนแรกก็ทำพอมีสีติดมือ นิดนึง (ต้องบอกว่านิดจริงๆ) ไม่ทำแล้ว ยื่นให้ม่าม๊า "ม่าม๊าทำเลย จิงไม่ทำ" และแล้วก็เป็นอย่างที่คาดไว้ ม๊าต้องทาให้และติดกาวต่อให้จนเสร็จ ระหว่างทำก็จะมีเสียง "ม๊า ล้าวมือ ม๊าล้างมือ" ตลอดเวลา รอไม่ได้จริงๆเรื่องนี้
อันต่อมาทำ sheep อันนี้ไม่มีลองทำก่อนครูเอาอุปกรณ์มาให้ปุ๊บ จิงจิงก็บอกเลย "ม๊าทำเลย จิงทำไม่เป็น" แล้วก็ปล่อยให้ม่าม๊านั่งทำ ส่วนตัวเองไปเดินดูของคนอื่นทำ ไปเดินดูแบบจริงจังเลยนะ มีเอามือไปแตะบ่าคุณแม่ของเพื่อนแล้วชะเง้อไปมองอ่ะ จนคุณแม่เค้าบอก "จิงจิง มาลอกการบ้านเหรอลูก" อายยยยย มั้ยเนี้ย

สุดท้ายก็เป็น class art ของแม่ๆ ทั้งหลายที่นั่งทำให้ลูก อย่างที่คิดไว้จริงๆด้วย

ปล. ขอบคุณอาแปะเอ อาอึ้มดาว และจีโน่ สำหรับ มรดกตกทอด class ต่างๆ ของ Gymbolee ค่ะ

ไม่มีชื่อเรื่อง ...

ไม่รู้จะตั้งชื่อเรื่องว่าอะไร เพียงแต่อยากจะบันทึกเรื่องนี้ไว้ซะหน่อย เกิดขึ้นวันนี้เลยสดๆร้อนๆ

เรื่องของเรื่องคือ จิงจิงจะชอบพูดอะไรที่เราคิดไม่ถึง แบบไม่ได้สอนแต่พูดมาเองเลย วันนี้ก็เช่นกัน เนื่องจากช่วง 2-3 วันมานี่จิงจิงไม่ค่อยทานข้าว ป้อนกันจนเหนื่อย และ mama เริ่มชิน พอวันนี้ทานข้าวไปแล้วเหลือซัก 1/3 จิงจิงก็เริ่มแหล่ะ ไม่กินแล้วม่าม๊า จิงดู ABC อยู่ (น่านไง ..) ma ดูแล้วก็เออ โอเค เลยวางถ้วยคงแล้วบอกว่า โอเคไม่กินก็ไม่เป็นไร แล้วก็หันไปดู ABC ต่อ แล้ว..

จิงจิง : mama ไม่โกรธจิงนะ
ม๊า : (หันมามองลูก งง งง ) แล้วบอกว่า ไม่โกรธหรอกลูก ม๊ารักจิงจิง ไม่โกรธจิงหรอก จิงกินแค่นี้ก็ได้
จิงจิง : (ยิ้มมมมม)แล้วพูดว่า " ดีใจ"
ม๊า : น้ำตาคลอ สงสารลูก สงสัยคงเคยเห็นว่าเวลาจิงจิงไม่ทานข้าว แล้วม๊าโกรธแน่เลย

แค่นี้ ม๊าก็ไม่กล้าโกรธลูกแล้ว

และคืองง ว่าจิงจิงคิดได้ไงว่าจะพูดยั่งงี้ เลยรีบโทรไปเล่าให้ papa ฟัง pa เลยบอกให้บันทึกไว้ถึงความประทับใจ เราเลยต้องมา post ซะหน่อย


รักจิงจิง.

อยาก up blog แต่ขี้เกียจจัง

อยาก up blog ตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ขี้เกียจพิมพ์อ่ะ พอเริ่มก็ได้แป๊บเดียวหมาน้อยตื่นมาก็ต้อง draft ไว้ จะกลับมาต่อตอนกลางคืนก็ขาดตอนแล้ว นอนดีกว่าบ้างล่ะ เลยมีเรื่องพิมพ์ค้างไว้ตั้ง 4-5 เรืองมาตอนนี้ก็ยิ่งไม่นู้จะต่อยังไง อารมณ์มันไม่ต่อเนื่องแล้ว ตอนนี้ระหว่างรอ download คนแคระทั้ง 7 ให้จิงจิง เลยมาดู bolg ซะหน่อย แฟนคลับจิงจิง ก็บอกให้ up อยู่นั่นแหละ เลยต้องส่ง clip ให้คอยดุกันอยู่เรื่อยๆ ว่าแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เอาซักเรื่องกีกว่า (พรุ่งนี้อีกแล้วเรา )

ขวบเจ็ดเดือน

ได้ฤกษ์มาอัพ blog กะเค้าซะที หลังจากความขี้เกียจเกาะจนพองทั้งตัว ถือโอกาสจิงจิงครบ ขวบกับอีก 7 เดือนเต็มเมื่อวานนี้มาอัพเดตซะหน่อย

น้ำหนักจ่อยน้อยตอนนี้ 10 กิโล พอดี๊พอดี สูง 82 เซน. กินข้าวยากเย็นแสนเข็น กว่าจะยอมกินแต่ละครั้งเล่นเอา ม่าม๊าอารมณ์เสียไป 85 รอบ แต่ถ้าเป็นขนมนี้ถึงไหนถึงกัน กินท้องแตกเลย เห็นเป็นไม่ได้ เอาปัง เอาปัง ตลอด ช่วงนี้พูดได้เยอะขึ้น ชอบฟังเพลง ร้องเพลง ม๊าก ไปไหนมาไหนกับ ม่าม๊า 2 คนนั่งในรถคนเดียวข้างหลัง พอขึ้นรถปุ๊บ "ม๊า เพลง" ทันที ชอบร้อง " เอ จี เอฟ จี" (A B C D E F G) ร้องได้อยู่แค่นี้แหละ พอเราพาร้องที่ละคำ จบแล้วก็ more ตลอด บางวันคิดว่าจะละเมอเป็น ABC ซะแล้ว อันไหนชอบมากก็จะ more อยู่นั่นแหละ บางทีเต้นกันจนเหนื่อย ก็ลูกเล่น more more ตลอด จนน้าๆบ่นว่า ใครสอนจิงจิงพูด more วะ ซะงั้น!

จิงจิงจำหน้า และเรียกชื่อทุกคนได้แล้ว เพื่อนๆในละแวกบ้าน จำบ้านเค้าได้ด้วย ผ่านบ้านใครเรียกเค้าไปหมด พูดเยอะเวลาอารมณ์ดี บางทีพูดแล้วเราไม่เข้าใจ อะไรนะ อะไรนะ 2-3 ครั้ง ชีจะไม่พูดแล้ว คงเซ็งว่าพูดแค่นี้ป่าป๊า/ม่าม๊าก็ไม่รู้เรื่อง !

หมาน้อยขวบครึ่ง

1 ปี กับ 6 เดือน โอ้อออ...... how come! เนี้ย

นี่เราเลี้ยงลูกมาได้ขนาดนี้แล้วเหรอ เริ่มแบบมือใหม่หัดขับ จนตอนนี้ขับคล่องแล้ว (รึป่าว) เริ่มทำใจได้แล้วมากกว่า ตอนแรกเครียดมากไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างลูกร้องแม่ร้องด้วย พ่อก็งงเลย แม่-ลูกร้องไห้ทั้งคู่เอาไงดี แต่ถึงตอนนี้ปล่อยมันร้องไปทั้งคู่แหละ 55 จะว่าไปแล้วต้องบอกว่าเพราะจิงจิงโตขึ้น เราก็เข้าใจอะไรมากขึ้น เลยถือว่าหลายๆอย่างก็ง่ายขึ้นด้วย สิ่งที่ต้องระวังก็เปลี่ยนไปตามวัยของเค้าแหละ
จะว่าไปแล้ว papa mama ก็เก่งเหมือนกันนะเนี้ย จากจิงจิงอ้วนกลมตอนแรกๆ ผ่านไปปีกว่าๆ ผ๊อมมมลงเยอะเลย 555 (เก่งยังไงหว่า)

ดูเอาเองว่าผอมลงมั้ย ไม่ต้องมีคำบรรยาย




จิงจิงอายุขวยครึ่งแล้วกับน้ำหนัก 9.9 กิโล อยู่บ้านพูดเป็นต่อยหอย mama พูดอะไร จิงจิงพูดคำสุดท้ายตามตลอด (ถ้าเป็นเด็กโตหน่อยคงคิดได้ว่ากวน(ทีน) อยู่) ช่วงนี้เริ่มหัดพูด 2-3 คำติดกันบ้างแล้ว จาก ม๊า เป็น ม่าม๊า , ป๊า เป็น ป่าป๊า , วี เป็น วีวี๊ (แต่ไม่เรียกโกววี), เจ เป็น เจ่เจ๊ (ไม่เรียก น้าเจ) เป็นต้น
หลังๆ มา ชัก advance เรียกpapa ว่าพี่โอ.....อ้วน พี่โอเฉยๆไม่ได้นะ พี่โอต้องอ้วนด้วย เรียก ม่าม๊าจูนกับ ป่าป๊าพี่โอ ถ้าอารมณ์ดีนะ อยู่ที่บ้านให้ทำอะไร ทำหมด ออกนอกบ้านเงี๊ยบสนิทเกาะแม่เป็นหมีอย่างเดียว ม่าม๊าเซ็ง.

ตอนนี้หมาน้อยเป็นที่รักใคร่ของเหล่าแฟนคลับที่ ที่ทำงานของป่าป๊าพี่โอสุดสุด มีของฝากกลับมาบ้านทู๊กวัน วันละนิดละหน่อย ไม่มีรูปไป update มีทวง ......... ขนาดน้านนน


ขวบครึ่ง กับ รูปถ่ายเกือบ 2 หมื่นรูป

วันก่อนไปเยี่ยมเพื่อนที่เพิ่งคลอดที่บ้าน เห็นเค้ากำลังเรียงรูปลูกลงอัลบัม บอกว่าเก็บไว้ดูเล่นๆ กลับมาบ้านก็ว่าเออ จิงจิงไม่มีรูปเป็นอัลบัมเลย อยากทำบ้าง เลยมาเลือกรูกไปอัดบ้างดีกว่า เปิดคอมมา โอ้.. my goddd 19879 รูป ถามจริง ! เอารูป ป่าป๊าพี่โอ กับ ม่าม๊าจูนรวมกันตั้งแต่เกิดยังไม่ได้ครึ่งของหนูเลยลูก มันเป็นโลกดิจิดอลจริงจริง ไม่งั้นไม่รู้ว่าฟิมล์ ค่าล้าง ค่าอัด จะแค่ไหน คงจนไปเลยอ่ะ ก็ไม่รู้คนอื่นเค้าถ่ายเยอะยั่งงี้ป่าว หรือว่าปกติหว่า แต่เอาเป็นว่า เป็นงานหนักของ ม่าม๊ามากในการเลือกรูปไปอัด 3 วันแล้วยังไม่เสร็จเลยเลือกไป 400 กว่ารูปแล้ว ยังรู้สึกว่าเยอะไป ต้องคัดออกอีก ถือว่าเป็นการซื้อกล้องที่คุ้มที่สุดที่เคยซื้อมา (เหมือนเยอะ มีก่อนหน้าตัวนี้แค่ตัวเดียว )

ฮัลโหล เทส เทส

งานเข้าแล้วไงล่ะ ป่าป๊าอยากให้เขียน blog กะเค้าบ้าง ใครๆก็ว่าง้ายง่าย .. ไม่เห็นจะง่ายเลย ทำไม่เป็นซักกะอย่าง (เอาวะ..) ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน

คุณลูกตื่น ไปดีกว่า

Welcome to Jing Jing's Blog

Hello, This is the First blog from Jing Jing to the world ka.

Following my blog at http://jingjing.chiaranaipanich.com